shutterstock 170070308

 

Afgelopen donderdag kreeg ik via Facebook een enorme hoeveelheid likes. Ik had in een spontane opwelling

een bericht geschreven dat op een of andere wijze zeer aansprak.
Ik verbaas me er over waarom nu juist zo’n stukje zoveel reacties oproept.
Wat gebeurt hier nu precies?
Want wat staat er nu helemaal, niet veel meer dan iets over blijdschap, ontroering en dankbaarheid.


Gewone emoties toch?


Is dat het? Is het, het tonen van emoties die raken? Gaat het om kwetsbaar durven zijn, het even diep in jezelf laten kijken?
Bij de aankondiging op Facebook van de geboorte van mijn kleinkinderen had ik echter veel minder likes. Toch absoluut een bericht vol emotie en kwetsbaarheid.


Of heeft het met het NU te maken? Zo maar ineens, zonder aanleiding blij en dankbaar kunnen zijn. Zou het zo kunnen zijn dat het raakt aan wat we ten diepste verlangen; alle ballast los te laten en gewoon te ZIJN?
Ik denk dat blijdschap, verwondering en dankbaarheid er altijd zijn in ons. De waan van de dag heeft ons echter zo vaak en zo goed te pakken, dat we niet bewust beleven wat er NU is.
Ik daag je uit, NU, om te voelen waar jij blij om bent en dankbaar.
Hartegroet,
ineke